Krijgt elk kind thee met melk of is dat slechts in bepaalde families het geval? In Indonesie was de thee mierzoet en zonder melk. Dankzij de zoete smaak, werd de herinnering aan vroeger wakker geroepen.

Want de thee had niet alleen melk erin, maar ook twee schepjes suiker. En gedurende de jaren zijn die verdwenen. Suiker is een genotmiddel, dat de mens alleen kan verdragen, als hij zichzelf toestaat om het leven te genieten.

Voor het kind, dat in shock is, is dat zelden mogelijk, dus dat laat maar liever een schepje suiker weg en later alle suiker. Dit kan ook ontstaan, doordat er een gebrek aan suiker is, maar dat is in de maatschappij na de tweede wereldoorlog niet het geval.

En de chemie helpt een handje mee door suikervervangers te ontwikkelen, die diarhee veroorzaken. Heel praktisch voor de burger, die verstopping heeft. Hij wissenlt dus de verstopping veroorzakenden levensmiddelen af met de diarhee veroorzakende levensmiddelen en blijft zo normaal poepen.

Dat is in het ziekenhuis niet normaal. daar word je elke morgen gevraagd, of je gepoept hebt. Dat is een standaard vraag, die de pleeg moet stellen, waarbij geen variatie mogelijk lijkt te zijn. De schrijver werd zo boos over deze poepvraag, dat hij weigerde er nog antwoord op te geven.

In plaats daarvan werd beloofd te vermelden, wanneer niet gepoept was. Dat is toch een veel logischer gebeuren en geeft de patiënt de zelfverantwoordelikheid zijn klachten op te hoesten. En als het niet poepen voor hem geen probleem is, moet er ook geen probleem van gemaakt worden.

Iemand, die niet eet, heeft ook niets te poepen.